Działanie kontraktu terminowego na przykładzie indeksu na WIG20

Na globalnych rynkach finansowych występują z reguły dwa rodzaje kontraktów terminowych – forward i futures. Pierwsze zawierane są poza giełdą czyli bez pośrednictwa zorganizowanej platformy obrotu. W takiej sytuacji jedną ze stron transakcji jest najczęściej bank lub jakaś inna instytucja finansowa.

Obie strony transakcji uzgadniają szczegółowe warunki kontraktu takie jak ilość instrumentu bazowego, a także termin realizacji umowy. Bank z kolei podaje cenę kontraktu, wyszczególniając cenę kupna oraz cenę sprzedaży. Rozliczenie kontraktu zawsze musi nastąpić w określonym przez obie strony terminie realizacji. Dzięki zachowaniu tych zasad, żadna ze stron nie bierze na siebie obowiązku zapłaty.

Łatwe początki

Można przyjąć ogólne stwierdzenie, że każdy kontrakt terminowy typu futures działa w ten sam sposób. Poszczególne umowy różnią się między sobą tylko instrumentami bazowymi, mnożnikami i wysokością wymaganego depozytu. Aby w prosty sposób zobrazować w jaki sposób działa spekulacja kontraktami, można się posłużyć indeksem na WIG20, który bez wątpienia jest najpopularniejszym kontraktem terminowym na warszawskiej GPW.

Sposób rozliczania

Kontrakty na WIG20 są każdorazowo rozliczane co trzy miesiące – marzec, czerwiec, wrzesień i grudzień. Wartość takiego kontraktu wyliczana jest jako iloczyn instrumentu bazowego oraz odpowiadającego mu mnożnika. W przypadku omawianego kontraktu na WIG20 mnożnik wynosi 20, co oznacza, że każdy punkt indeksu ma wartość 20 zł. Oczywiście kontrakty na różne aktywa miewają także różne mnożniki.

Na kontraktach terminowych najczęściej gra się z lewarowaniem czyli stosując tzw. dźwignię. Znaczy to, że tylko niewielka część wartości całego kontraktu jest zabezpieczona w gotówce. W przypadku WIG20 każdorazowo minimalny wymagany depozyt wynosi zaledwie 7,2%, jednak duża część biur maklerskich przyjmuje wartości nieco wyższe niż sugerowane minimum. Warto zatem wybrać brokera, tj. Saxo Bank Polska, który stosuje najniższe wartości depozytów.

Jak handlować?

Trader może zająć na kontrakcie pozycję długą lub krótką. Każda pozycja musi być jednak zrównoważona przez pozycję przeciwstawną, a zatem ktoś musi kupić, aby inna osoba mogła sprzedać. Zajmując pozycję na kontrakcie inwestor zawiera za pośrednictwem giełdy zakład z innym inwestorem o kierunek ruchu WIG20.

Oczywiście inwestorzy nie zawsze zamykają pozycje w tym samym czasie. Niekiedy trzymają je po kilka dni, a nawet miesięcy. Właśnie z tego powodu każdego wieczora przeprowadza się rozliczenia, tak jakby inwestor mimo wszystko zamknął posiadaną pozycję. W rzeczywistości pozycje nie są zamykane, ale gotówka przepływa pomiędzy rachunkami poszczególnych traderów.

Najnowsze artykuły dodane przez KWOP.pl (zobacz wszystkie)
Posted in Inne.

Poruszamy kwestie związane ze zbyt niską wartością kwoty wolnej od podatku, publikujemy aktualności na temat projektu jej podwyższenia oraz udostępniamy porady podatkowe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Commentluv